uyku problemi çekiyorum. buna sebep olacak "bir" nedenim bile yok aslında. ki ben "nedenler" olmadan kendime problem yaratmayan bir insanımdır. rahatsız edici tek bir sebep yokken uyuyamamak... belki de bu bir problemdir! demek istediğim şu: kafam çok rahat ama içerlerde bir yer de bir sıkıntı var sanırım.
özlüyorum... göremediğim sevdiklerimi, geçmişte yaşanıp artık yaşanmayanları, geride kalan dostlukları... bazılarını ise uzaktayken sevmek daha çok hoşuma gidiyor sanırım. "böyle daha iyi" diyorum kendime, "böyle daha rahatsın gizem". bu bir avuntu belki de. ama bu özlemek varya, içimi kemiriyor seneler geçtikçe.
hayattan isteğim bu değildi aslında benim, okul, dersler, vizeler... bir yandan tam olarak istediklerime sahipken, bir yandan her şeyi bırakıp gitmek istiyorum. beklentileri olmasaydı benden insanların keşke... önce kendi ülkemde görmek istediğim her yere gider, sonra da dünyanın başka bir ucunda olabilirdim. tek başıma! ama yine bir düşünce... 'sen hayatta en çok istediğin şey*i, seni şuan olduğun yerden uzaklaştıracak diye terkettin gizem...'
yağmur beni mahvediyor, evet. eskiden ben çok üzüldüğümde, şehir ağlardı deliler gibi. dışarda heryer sırılsıklamken, benim ağlamama gerek kalmazdı. şimdi şehir ağlıyor, ben kahkahalarımı atıyorum. bu şehir alışamadı bana :D
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder